Jasmijn de Bruijn

Toen ik klein was, schreef mijn moeder in mijn Poëzie album een gedicht voor mij. Lieve Jasmijn, doe als kind je kleine plichten. Wees gehoorzaam, lief en goed. Wees geduldig en tevreden. Altijd blij en welgemoed. Want bedenk: je bent nu nog klein. Maar eens zul je groter zijn. Wie als kind zijn plicht niet doet, doet het later ook niet goed. Ik heb dat gedicht altijd bewaard. Misschien omdat het van mijn moeder kwam. Misschien omdat het iets was wat van haar bleef, ook in de jaren dat er...

De dressuurwereld bevindt zich in een identiteitscrisis. Aan de ene kant zien we een hardnekkig systeem waarin topsport en commercieel belang nauw verweven zijn. Aan de andere kant zien we de activisten en groepen die, gewapend met de ‘shame-camera’, elke seconde ontleden. Onlangs raakte ik in gesprek met zo’n groep. De aanleiding was een reeks video's waarin een bekende ruiters frame-voor-frame werden bekritiseerd. Toen ik de vraag stelde welke ruiter volgens hun bril dan wél een positief...

Wie tegenwoordig een wedstrijdterrein oprijdt, waant zich op een luxe festival. Glanzende vrachtwagens, eb-en-vloedbodems die zo strak liggen als een biljartlaken, en ruiters die in glitter-outfits hun proefje rijden voor de camera. Het is clean en esthetisch. Vergelijk dat eens met de hoogtijdagen van de landelijke paardensport in de jaren ’80, begin jaren '90. Voor de Gen X-ruiter was een wedstrijd geen dagje uit; het was een militaire operatie en een les in nederigheid. Geen luxe, maar...