Jasmijn de Bruijn

Mijn vorige blog over de transportregels en de hypocrisie in onze sector maakte de tongen flink los. De comments stroomden over. Maar tussen de felle discussies door viel me één ding pijnlijk hard op: een groot deel van de paardenhouders heeft werkelijk geen flauw benul van hoe belangenbehartiging, politiek en bestuurlijke processen in elkaar steken. Er wordt online hard geschreeuwd dat de Sectorraad Paarden (SRP) 'een zelfbenoemde, niet-gekozen club' is. Dat ‘ze’ allemaal falen en niks...

Er is paniek in paardenland. De sociale media ontploften toen de NVWA onlangs de "nieuwe" transportregels toelichtte. Ineens is de grens tussen de hobbyrijder en de professional flinterdun geworden. Rijd je een wedstrijd met prijzengeld? Heb je een sponsorsticker op je trailer? Gefeliciteerd, volgens de interpretatie van de NVWA ben je mogelijk een commercieel transporteur. Gevolg: verplichte ventilatie- en temperatuursystemen, transportvergunningen en administratieve rompslomp. Voeg daar de...

Toen ik klein was, schreef mijn moeder in mijn Poëzie album een gedicht voor mij. Lieve Jasmijn, doe als kind je kleine plichten. Wees gehoorzaam, lief en goed. Wees geduldig en tevreden. Altijd blij en welgemoed. Want bedenk: je bent nu nog klein. Maar eens zul je groter zijn. Wie als kind zijn plicht niet doet, doet het later ook niet goed. Ik heb dat gedicht altijd bewaard. Misschien omdat het van mijn moeder kwam. Misschien omdat het iets was wat van haar bleef, ook in de jaren dat er...